Thursday, 12 November 2026





அங்கூனா - ஒரு மண்ணின் மகள்.





ஆசி கந்தராஜாவின் நாவல்,  அங்கூனா - ஒரு மண்ணின் மகள்.

அசோகன் - சென்னை.

ஒரு காதல் எப்போது ஒரு தனிமனிதனின் கதையாக இல்லாமல், ஒரு சமூகத்தின் கதையாக மாறுகிறது? இந்தக் கேள்வியுடனேயே இந்நாவல் தொடங்குகிறது.

அங்கூனா ஒரு காதல் கதை மட்டுமல்ல. இருவேறு மண்ணைச் சேர்ந்த இரு உயிர்களின் வாழ்வும் விதியும் பின்னிப்பிணையும் கதை. எல்லைகளையும் வேறுபாடுகளையும் கடந்து மலரும் காதல், இரண்டு வரலாறுகளின் சந்திப்பாகவும், ஒரு புதிய தலைமுறையின் அடையாளத் தேடலாகவும் விரிவடைகிறது.

அங்கூனா ஆஸ்திரேலிய ஆதிக்குடிப் பெண். சூரி, உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளப் படகில் ஆஸ்திரேலியாவை வந்தடைந்த இலங்கைத் தமிழ் அகதி. அவர்களின் சந்திப்பு, இரண்டு மனிதர்களுக்கு இடையிலான காதலாகத் தொடங்குகிறது. ஆனால், காலப்போக்கில் அந்தக் காதல், முற்றிலும் வேறுபட்ட வரலாறுகளையும் அனுபவங்களையும் சுமந்துவரும் இரண்டு உலகங்களின் சங்கமமாக மாறுகிறது.

ஒரு புறம், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஆஸ்திரேலிய மண்ணோடு பிரிக்க முடியாத உறவுகொண்டு வாழ்ந்த பூர்வகுடி மக்களின் வரலாறு. மறுபுறம், தன் சொந்த மண்ணில் வாழ முடியாமல், உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள அந்நிய நாட்டில் தஞ்சம் தேடி வந்த அகதியின் கதை. இந்த இரு உலகங்களும் காதலால் ஒன்றிணைகின்றன. அவர்களின் காதலுக்குச் சாட்சியாகப் பிறக்கும் குழந்தை, இரு வேறுபட்ட வரலாறுகளையும் இணைக்கும் உயிராகிறது. ஆனால், அந்த இணைவு அவ்வளவு எளிதானதல்ல. ஏனெனில், மனிதர்களின் இதயங்களில் மலரும் காதலுக்கு எல்லைகள் இல்லாமல் இருக்கலாம்; அவர்கள் வாழும் சமூகங்களில் அந்த எல்லைகள் இன்னும் அழியாமல் இருக்கின்றன.

இனம், மொழி, நிறம், பண்பாடு, அரசியல், அதிகாரம் என மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட எல்லைகள், அங்கூனாவினதும் சூரியினதும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குள் நுழைகின்றன. அவர்களின் காதல் எதிர்கொள்ளும் சந்தேகங்களும் நிராகரிப்புகளும் சமூக அழுத்தங்களும், இரண்டு தனிமனிதர்களின் துயரங்களாக மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. அவை ஒரு சமூகத்தின் மனநிலையையும், மனித உறவுகளின் மீது அதிகாரம் செலுத்தும் அமைப்புகளின் இயல்பையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்தப் பின்னணியில், சூரி நாடுகடத்தப்படுவது ஒரு மனிதனை ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டுக்கு அனுப்பும் அரச நடவடிக்கையாக மட்டும் அமையவில்லை. அது அவனுடைய காதலை, குடும்ப உறவுகளை, தந்தை என்ற அடையாளத்தை, ஏன், ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தைக்கூட எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

ஒரு மனிதனுக்கு நாடு இருக்கலாம். ஆனால், அவனுடைய காதலுக்கு நாடு உண்டா? ஒரு குழந்தைக்குத் தந்தை இருக்கலாம். தந்தை நாடுகடத்தப்படுவதால், அந்தக் குழந்தையின் உரிமைகளும் உறவும் நாடுகடத்தப்பட முடியுமா? ஒரு பெண் இந்த மண்ணின் மகளாக இருக்கலாம். ஆனால், அவள் நேசிக்கும் மனிதன் இந்த மண்ணுக்கு அந்நியன் என்பதற்காக, அவளுடைய காதலும் அந்நியமாகிவிடுமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்குத் தீர்ப்பளிப்பது இந்நாவலின் நோக்கமல்ல. மாறாக, அவற்றை வாசகரின் மனத்தில் விதைத்துவிட்டு, அவரவர் மனச்சாட்சியின் முன்னால் நிறுத்துவதே இதன் நோக்கம்.

அங்கூனா - ஒரு மண்ணின் மகள் என்ற தலைப்பில் இடம்பெறும் மண் என்பது வெறும் நிலப்பரப்பைக் குறிப்பதல்ல. அது நினைவின் இருப்பிடம்; வரலாற்றின் சுவடு; அடையாளத்தின் ஆணிவேர். அது தலைமுறைகள் கடத்திவரும் அனுபவங்களின் தொகுப்பு; முன்னோர்களின் குரல்களைத் தன்னுள் புதைத்துவைத்திருக்கும் வாழ்வின் ஆதாரம்.

அங்கூனா ஆஸ்திரேலிய மண்ணின் மகள். அந்த மண்ணின் நீண்ட வரலாற்றையும் அதன் பண்பாட்டு நினைவுகளையும் தன்னுள் சுமந்து நிற்பவள். சூரியோ, தான் பிறந்து வளர்ந்த மண்ணிலிருந்து பெயர்த்தெறியப்பட்டவன். உயிர் பிழைப்பதற்காகப் புதிய மண்ணில் காலூன்ற முயல்பவன். அவர்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தை, இந்த இரு வரலாறுகளின் சங்கமமாகிறது.

ஆனால், அந்தக் குழந்தையின் எதிர்காலம் எத்தகையது? அதன் கண்களில் எந்த மண்ணின் நினைவுகள் பதிந்திருக்கும்? எந்த மொழி அதன் தாய்மொழியாக அமையும்? தந்தையின் அகதி வரலாறும் தாயின் பூர்வகுடி வரலாறும் அதன் வாழ்வில் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று பயணிக்கும்? இரு வேறுபட்ட வரலாறுகளின் வாரிசாகப் பிறக்கும் அந்தக் குழந்தை, அவற்றுக்கிடையே பாலமாக அமையுமா? அல்லது, அந்த வரலாறுகள் உருவாக்கிய முரண்பாடுகளின் சுமையையும் தன் தோள்களில் சுமக்க வேண்டியிருக்குமா? இவைதான் இந்நாவல் எழுப்பும் கேள்விகள்.

அங்கூனா ஒரு காதலைப்பற்றிய நாவல் என்ற எண்ணத்துடன் இக்கதையை  வாசிக்கப்படக் கூடாது. இது மண்ணைப் பற்றிய நாவல். மனிதனைப் பற்றிய நாவல். காதலையும் இழப்பையும் பற்றிய நாவல். தமது வேர்களைத் தேடியும், புதிய மண்ணில் தமக்கான இடத்தைத் தேடியும் அலைகின்ற மனிதர்களைப் பற்றிய நாவல்.

அங்கூனா ஒரு தனிப்பட்ட கதாபாத்திரம் மட்டுமல்ல. தன் மண்ணின் வரலாற்றையும் அடையாளத்தையும் இழக்காமல், உலகத்தோடு உரையாட விரும்பும் ஒரு பெண்ணின் உருவகம். சூரியும் ஒரு தனிப்பட்ட அகதி மட்டுமல்ல. தன் கடந்த காலத்தையும் காதலையும் குழந்தையையும் பற்றிக்கொண்டு, புதிய நாட்டில் தன்னை மீண்டும் உருவாக்க முயலும் எண்ணற்ற அகதிகளின் வாழ்வனுபவங்களைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு பாத்திரம். அவர்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தையோ, கடந்த காலத்தின் இரண்டு வரலாறுகளையும் சுமந்தபடி எதிர்காலத்தை நோக்கி நிற்கும் ஒரு கேள்விக்குறி.

வேர்கள் வேறாக இருந்தாலும், மனிதர்களின் வாழ்வும் காதலும் ஒரே மண்ணில் இடம் பெற முடியாதா? என்ற கேள்விக்கான விடையை ஒரு தீர்ப்பாக முன்வைப்பதைவிட, அதன் சிக்கல்களோடு வாசகரைப் பயணிக்க வைப்பதே இந்நாவலின் அடிப்படை நோக்கம்.

சில கதைகளுக்கு முடிவு எழுதப்பட்டாலும், அவை எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு முடிவு இருப்பதில்லை. அந்த வகையில், இக்கதையின் முடிவையும் அதன் வாசகர்களிடம் விடப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில், ஒரு கதையின் இறுதிப் பக்கத்தோடு கதாபாத்திரங்களின் வாழ்வு முடிந்துவிடலாம். ஆனால், அவர்கள் எழுப்பிய கேள்விகள் வாசகரின் மனத்தில் தொடர்ந்து வாழக்கூடும்.

அங்கூனா ஒரு மண்ணின் மகள். வேர்களை இழந்தவர்களின் கண்ணீரிலும், காதலால் இணைந்தவர்களின் கனவுகளிலும், அடையாளம் தேடும் மனிதர்களின் மௌனத்திலும் எழுதப்பட்ட நாவல்.




 

Friday, 26 June 2026



 வாசிக்க அடுத்தடுத்த இணைப்புகளுக்குச் செல்க.



Thursday, 14 May 2026

 

 #premsjourney #bookimpression #TamilDiaspora

Premanand Velu is with AS Kantharajah.


புலம்பெயர் வாழ்வு
புலம்பெயர் வாழ்வு:
-------------------------------
2009 மே மாதம் நான் ஜெர்மனி வந்து இறங்கிய நேரம். பணிமாற்ற நிகழ்வில் இந்தியாவை விட்டு ஜெர்மனியில் வந்து வாசிக்க ஆரம்பித்த காலம். அப்போது தமிழுலகம் ஒரு கொந்தளிப்பான காலகட்டத்தின் நடுவே இருந்தது. ஈழத்தில் இருந்து நெஞ்சை நடுங்க வைக்கும் துயர நிகழ்வுகள் தொடர் செய்திகளாய் வந்து, ஈட்டியாய் நெஞ்சைத் துளைத்தன. இந்திய, தமிழக மற்றும் உலக அரசியல் தலைமைகளை வெறுப்புடன் பார்த்த காலகட்டம். அதுவரை தமிழகத்தில் தொலைவில் இருந்து பார்த்திருந்த நிகழ்வுகள், ஐரோப்பாவின் ஈழத்தமிழ்ச் சமூகத்தின் நெருக்கத்தில் கண்ணீரையும், துயரத்தையும், நெருக்கத்தில் அனுபவிக்க வைத்தது. இப்படி ஒரு துயரம் எப்போதும் இல்லை என தோன்றியது. உலகமே தமிழினத்தின் அழிவை பார்த்துக்களிப்பதாய் மனம் அலைமோதியது.
ஆனால் காலமும் வாழ்வின் யதார்த்தங்களும் அதைக் கடக்க வைத்தன. இருந்தபோதும், அந்த ரணங்களின் வடுக்களும், வலிகளின் தடங்களும் மறையாமல் அவ்வப்போது வந்து அழுந்துவது மாத்திரம் நிற்கவில்லை. இந்தியாவுக்கு திரும்பிய பின்னும் அந்த அழுத்தம் இன்னும் முழுதாக விலகவில்லை.
போரின் முடிவிற்கு பின்னால் மெல்ல மெல்ல யதார்த்தங்கள் விளங்க ஆரம்பித்தன. வஞ்சிக்கப்பட்ட தமிழ் இனம் என்று ஒற்றை புள்ளியாய் தெரிந்த ஒரு விஷயத்தின் உள்ளே, பல நிஜங்கள் புலப்பட, அது அப்படி இல்லை என்று விளங்க ஆரம்பித்தது. புலம்பெயர் தமிழர் என்ற பெயரில் ஈழத்தில் இருந்து வந்த தமிழர்களை வேட்டையாடிய நரிகளில் பல, தமிழ் நரிகள் தான் என்று தெரிந்தபோது திடுக்கிட நேர்ந்தது. போருக்கு முன்பே அகதிகளாய் தமிழ்நாட்டில் சுரண்டப்பட்ட நிஜமும், போரின் போதே ஈழத்துக்கு உதவி என்ற நீரோட்டத்தில் அள்ளிக்குடித்த நீசர்களும் மற்ற தமிழர்கள்தான் என்ற உண்மையும் முகத்தில் அறைந்தது. ஆனால் போருக்கு பின்னான கொடுமையில் இதுவெல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்றானது. போரழிவுக்கு பின் புலம்பெயர் தமிழர்களிடம் நடத்தப்பட்ட சுரண்டல்களைப் பற்றி நேரடியாக அறிய அறிய தலை சுற்றி, பெரும் கலக்கம் வந்தது. போரில் தப்பி சிகிச்சைபெறும் தலைமைக்கு என்றும், மறுவாழ்வுக்கு என்றும், ஆரம்பித்து வகை வகையாய் தமிழர்கள் அனைவரிடமும் பெரும் பணப்பறிப்பு நிகழ்ந்தது. அதில் பல்வேறு இன்னல்களை கடந்து தாங்கள் தாங்கள் பாடுபட்டு ஈட்டிய பணத்தை பெரிதும் இழந்தவர்கள் தமிழ் ஏதிலிகள்தான். தமிழ்நாட்டில் பலகாலமாக தன்னை எரித்துக்கொண்ட இளைஞனுக்கான நீதிக்கு, தமிழருக்கான அரசியலுக்கு என்று விதவிதமாக உண்டி குலுக்கிக்குலுக்கி ஏமாற்றும் புரட்டுகள் இன்று திரள்நிதியாக வந்து நிர்ப்பது வரை ...
இது தவிர ஐரோப்பாவிலும் வேறு நாடுகளிலும் புலம் பெயர்ந்து வாழ்பவர்களின் பணத்தில் அவர்களுக்கு சொத்து வாங்குவதாக தமிழகத்தில் ரியல் எஸ்டேட் வேட்டைகளை நிகழ்த்தி, பிறகு அவர்களுக்கு நாமம் சாத்தியவர்களும் தமிழர்கள்தான். அகதிமுகாம்களில் இருந்த தமிழர்களின் கழுத்திலும் காதிலும் இருந்த, தப்பிவரும்போது காப்பாற்றிக்கொண்டு வந்த, கடந்து போன வாழ்வின் எச்சங்களாக இருந்த பொன்னை ஓன்றுக்கும் இரண்டுக்கும் கடன்கொடுத்தது கவர்ந்தவர்களும் தமிழர்கள் தான்.
கடைசியாக அ.முத்துலிங்கம் அவர்கள் எழுதிய "கடவுள் துவங்கிய இடம்" என்ற புதினம்தான் ஈழ புலம்பெயர் தமிழர்களின் இன்னல்களையும் அவர்களின் நிலையையும் மிக தத்ரூபமாக காட்டிய ஒரு படைப்பு. அதன் பின், அதன் அடுத்த கண்ணியாய், ஆசி கந்தராஜா எழுதிய, இந்த "அகதியின் பேர்ளின் வாசல்" என்ற புதினம் கவனிக்கத்தக்கது. ஆசி கந்தராஜா ஜெர்மனியில் மேற்படிப்பு பெற்று, பின்பு அங்கேயே பலகாலம் வசித்து, மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்ததனால், அவருடைய இந்த புத்தகத்தில் புலம்பெயர்வு என்ற நிகழ்வின் மிக நுணுக்கமான அம்சங்களை மிக விரிவாக படைத்திருக்கிறார்.
புலம்பெயர்வின் அடிப்படை காரணங்களையும், அதன் வகைகளையும், மிக விரிவாக காட்ச்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். முக்கியமாக அரசியல் ஏதிலிகள் மற்றும் பொருளாதார ஏதிலிகளின் வேறுபாடுகளையும், மேற்குலக நாடுகளின் அது தொடர்பான நடவடிக்கைகளையும் பற்றி மிக விரிவாக விளக்கியிருக்கிறார்.
ஏழைத் தமிழர்கள் நிறைந்த மும்பையின் தாராவிப் பகுதி நமக்கெல்லாம் கலகக்காரர்களும், போராளிகளும் நிறைத்த ஒரு சமரச சன்மார்க்க சமதளமாகவே தமிழ் சினிமாவின் வழியாக காட்டப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் அது போன்ற கற்பனைகள் நீங்கிய அதன் கருப்பு பக்கங்களை இதில் பார்க்கலாம். தமிழ் பெண்களுக்கு, குறிப்பாக புலம்பெயர் தமிழ்ப் பெண்களுக்கு இது ஒரு கொடுங்காடு என்ற உண்மையையும், அவர்களை வேட்டையாடுவது சக தமிழ் ஆண்கள் தான் என்ற யதார்த்தத்தையும் அவர் காட்டும்போது, கும்பி கலங்கி மனது பதைபதைக்கிறது.
இதில் விரியும் பாலமுருகனின் உலகம் கந்தராஜாவின் படைப்புலகம். அவர் அனுபவமும் செயல்பாடுகளும் அளித்த தெளிவு அது எனப்புரிகிறது. அளவான கற்பனையும் துயரம் பொதிந்த உண்மைகளும் இதை ஒரு முக்கிய படைப்பாய் சமைந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக இதில் வரும் பாலமுருகனான, ‘முருகனில்’ எத்தனை ‘கந்தன்’ என்ற மயக்கத்தை வேறு அளிக்கிறது. அந்தக் கேள்வியிலேயே பொதிந்திருக்கிறது இதன் வாசிப்புச் சுவை… 🙂